اتاق آخر

روزهای ابری

بی خورشید چشمانت

سخت می گذرند و سرد

رو برنگردان

تنهایی حس سردی است.

دلداده گی

ایستاده است روی پلک هایم

و موهایش در موهایم است

شکل دستان مرا دارد

خودش را در سایه ام فروبرده است

مانند سنگی در زیر آسمان

او چشمانی همواره باز دارد

و نمی گذارد به خواب روم

رویاهایش در نور سرشار

خورشیدها را به نیستی وا می دارد

و مرا به خندیدن، به گریستن و خندیدن

و به حرف زدن بی کلامی برای گفتن.

 
(پل الوآر)

(برگردان : شهاب فخرزاده)

L'AMOUReuse

Elle est debout sur mes paupières

Et ses cheveux sont dans les miens

Elle a la forme de mes mains

Elle a la couleur de mes yeux

Elle s'engloutit dans mon ombre

Comme une pierre sur le ciel

Elle a toujours les yeux ouverts

Et ne me laisse pas dormir

Ses reves en pleine lumière

Font s' évaporer les soleil

Me font rire, pleurer et rire,

Parler sans avoir rien à dire

Peul Eluard

حضورت را انکار نمی کنم

وقتش رسیده

که فرار را کنار بگذارم

می نشینم روبه رویت

و تماشایت می کنم

بگذار ساعت ها بگذرند.

از تو نوشتن

برایم دشوارتر است از

برای تو نوشتن

برای از تو نوشتن

انگار باید

از ابتدا

از خط نخست

بخوانمت.

به دنبالم نگرد

من در آخرین لحظه از نگاه خندان تو

گم شدم.

شاید زندگی صبحی باشد

که بنشینم

کنار پنجره باز کافه نادری

روزنامه را ببندم

و بگذارم لبخندت

بنشیند در چشمانم

وقتی درختان و باد

در حیاط پشت سرت

گرم بازی اند